DR SADEEQ COMPLETE HAUSA NOVELS BY NARNAH KANWAR SOJA.txt

Author :  Nana Kanwar Soja Category :  Hausa Read

Chapter   26 / 48

75K to 78K   out of 141.3K words

sai na tabbatar da cewa kina sona da gaske kafin ki tafi.”


Indo ta ɗan ja baki, tana jin tsoro da ɗan sha’awa a lokaci guda. Ta amince cikin shiru, tana ƙoƙarin nitsuwa. Dr Sadeeq ya ɗauki hannu, ya ɗan fara ɓalla mata bottle ɗin a hankali.


Ya zo da shi har zuwa ƙirjin ta, sai Indo ta ɗan taɓa hannunta a hankali, tana jin kunya sosai:
“Ahh… kada ya gani!” Ta yi tunani, tana ɗan matsawa gefe don kare kanta.


Dr Sadeeq kuwa ya ɗan sosa kansa, ya gane tana jin kunya, ya ɗan yi murmushi mai taushi, yana mai cewa:
“Calm down, Indo… babu abin da zai faru sai natsuwa da kulawa.”


Indo ta ɗan yi ajiyar zuciya, tana jin cewa a wannan lokaci, duk tsoro da ɗan damuwa ya fara raguwa—yana zuwa tare da kulawa da tabbacin soyayya mai hankali.
Indo ta tsaya a hankali, zuciyarta cike da ɗan tsoro da mamaki. Dr Sadeeq ya ɗan ja mata hannu kaɗan, yana mai tabbatar da ita cewa babu abin da zai faru:
“Indo… kiyi natsuwa, zan kula da ke.”


Ya ɗan matsa kusa, ya ɗan cire bottle ɗin , yana fara shafa saman kafadarta. Indo ta ɗan girgiza kai, amma ta tsaya, tana jin daɗin kulawar sa.


“Ah… Dr Sadeeq, zan yi tsoro…” Ta furta a hankali, idanuwanta na kallon sa cike da ƙarfin hali da rashin tabbas.


Ya yi murmushi mai taushi, yana mai jan numfashinta da hankali:
“Babu abin da zai faru, Indo. Na tabbatar ke lafiya ce, kuma wannan komai don kulawa ne kawai.”


Indo ta ɗan sassauta, tana jin yadda zuciyarta ke sauke nauyi. Sai Dr Sadeeq ya ɗan matsa hannunsa zuwa gashinta, ya fara wasa da shi cikin kulawa, yana mai nishaɗantar da ita da murmushi:
“Ki gani, babu abin da zai cutar da ke.”


Ta ɗan yi ajiyar zuciya, tana kallon sa da ido cike da mamaki. Wannan lokaci ya zama mai natsuwa a gare ta—duk firgici da tsoro sun fara raguwa saboda kulawa da soyayya mai hankali daga gare shi.


Ya ɗan tsaya, yana kallonta cikin idanu masu tsantsar kulawa:
“Ke kina da kyau sosai, Indo… kuma ina son ganin yadda .......................”


Indo ta ɗan yi murmushi a hankali, tana jin cewa wannan wankan, duk da tsoron farko, zai zama lokaci mai ƙayatarwa, inda zata iya nitsuwa da jin daɗin kulawar Dr ya tsaya a hankali, yana kallon Indo cikin idanu masu kulawa. Ta sanya bikini mai launin pink, rigarta da kyau amma tana jin ɗan kunya sosai, tana rufe idonta don kada ya ganta sosai. Wannan ya sa shi ya fahimci yadda zuciyarta ke bugawa da sauri da kuma yadda take jin tsoro da kuma ɗan sha’awa a lokaci guda.


“Indo… ki yi nitsuwa kawai, babu abin da zai faru,” ya furta cikin murya mai sanyi, yana mai shafawa da sabulu a hankali a hannu, yana tabbatar da cewa yana girmama ta.


Ta ɗan girgiza kai, amma ta barshi yana aiki, tana jin yadda ruwan da sabulu ke ratsa jikinta yana sa jikinta ya nitsuwa. Wannan shi ne lokacin da Dr. Sadeeq ya ji natsuwa mai zurfi—abin da Allah ya hallata masa, lokacin da zai iya kula da ita da kyau, ya tabbatar da lafiyarsa , kuma yana ganin yadda take nitsuwa daga kulawa da ƙauna.


Ya yi amfani da wannan lokaci a hankali, yana shafa jikinta da nitsuwar yana mai kula da kowanne motsi na jikinta, yana tabbatar da cewa tana jin daɗi kuma babu wani abu da zai firgita ta. Indo ta ɗan sassauta hannayenta, tana jin zuciyarta na bugawa da sauri amma cikin nutsuwa, ta fara jin cewa wannan yanayi yana da kulawa da tsaro, kuma ba wani abin tsoro bane.


“Ki bude ido idan kin shirya,” ya furta, yana murmushi cikin ladabi, yana ganin yadda take ƙara nitsuwa daga kulawarsa. Ta ɗan ɗaga idonta a hankali, sai ta ga murmushinsa mai laushi, wanda ya sa ta jin sauƙi sosai.


Kowane motsi da ya yi, ya tabbatar da cewa yana girmama ta—yana shafa jikinta cikin hankali, yana ba ta kulawa da ta dace, yana mai tabbatar da cewa wannan lokaci na musamman ne na nitsuwa da kulawa mai zurfi daga gare shi.


Bayan ya gama wankan, Dr. Sadeeq ya taimaka wa Indo ta fito daga ruwan, ya ɗauke mata tawul ya gogge jikinta a hankali, yana mai tabbatar da cewa jikinta ya bushe da kyau kuma tana jin daɗi. Ya tsaya kusa da ita, a hankali ya ɗauko wasu boxes, yana gyara su daga gefensa, sannan ya cire rigar vest ɗin sa da ke sanyi jikin sa


Ya mikar mata turare mai laushi, ya nuna mata yadda za ta shafa a hankali, tana jin ƙamshin sa mai sanyaya zuciya. Indo ta ɗan girgiza kai, amma ta barshi, tana kallon yadda zuciyarta ke nitsuwa daga kulawa da ladabin da yake nuna mata.


A lokacin, ta lura da murdaɗadden jikin sa—abin da ya bayyana ƙarfin sa da nutsuwa—amma ba ta jin tsoro, sai jin mamaki da ɗan sha’awa na yadda mutum zai iya kasancewa mai kulawa da tsaro a lokaci guda. Ta ɗan yi shiru, tana jin cewa wannan yanayi yana nitsuwa a ranta, yana koya mata cewa soyayya da kulawa na iya zuwa a kowane lokaci,,


Dr. Sadeeq ya ɗan murmushi, yana mai lura da yadda ta amsa kulawarsa, yana tabbatar da cewa wannan lokaci na musamman ne, na nitsuwa, kulawa, da fahimtar juna.


Bayan ya gama shafawa da turare, ya zauna kusa da Indo, tawul ɗin kawai a jikin ta, gashinta na ɗikan ruwa yana ɗan sheƙa a fuskarsa. A hankali ya jawo ta kusa da shi, ya zagaye hannunsa a ƙarƙashin west nata, ya ɗauko wayar ta mai sabuwar lamba.


Ya nuna mata, murmushi a fuska:
“This one is for you. Zaki iya amfani da wannan idan kina son abu, ke kira ni—kin iya ai?”


Indo ta ɗan girgiza kai, amma ta ji daɗi sosai, zuciyarta cike da jin natsuwa. Ta rungume shi, tana jin dumin sa da kulawa, har ya ɗan manta da wayar a hannunsa. Hannayen ta biyu sun yi zagaye a kunci, suna nuna yadda take jin aminci da soyayya a wurinsa.


Sun kwanta a hankali, Indo ta ɗan murɗa kai cikin nutsuwa ta faɗa “Nagode, Dr. Balarabe.”


Ya ɗan murmushi, yana mai jin daɗin yadda ta furta hakan, sai yace:
“Repeat it again.” Tace da murmushi mai laushi:
“Nagode, Dr. Balarabe.”


Sai ya ɗan matsa kusa, yana murmushi, ya tsaya, yana kallon idanuwanta, na tsayawa na ɗan gajeren lokaci—irin kallon da ke haɗa mamaki, jin daɗi, da ɗan shauƙi. Idanunta suna kallon nasa, zuciyarta na ɗan hanzari, amma har yanzu akwai ɗan tsoro da girma na rashin saba irin wannan kulawa.


A hankali, ya ja kanta zuwa gare shi, fuskar su kusan ta haɗu da nata. Ya ɗan murmushi mai laushi, sai ya fara kissing nata, a hankali, kamar yana jin daɗin wannan lokaci na farko da gaske. Indo ta fara jin dumin zuciyarta yana ƙaruwa, amma ba ta yi ƙoƙarin tashi ba—kamar tana son jin wannan kulawa da natsuwar soyayya da take bayyana a cikin kowane motsinsa.


Ya ɗan ja hannunta kusa da shi, suna kallon juna, kuma a cikin murmushin su akwai wasan barkwanci mai ɗan tsokana—irin wanda yake cewa “zan kula da ke sosai, amma ke fa sai ki yi hankali da wannan zuciyar.”


Indo ta ɗan dariya mai laushi, tana jin dadin shauƙin da wannan ƙaramar nishaɗi ke kawo mata. Sai ta faɗi cikin ƙanƙananen murya:
“Nagode… Dr. Balarabe… amma kar ka yi wasa da zuciyata.”


Ya ɗan dariya, yana mai kallonta cikin idanuwansa:
“Ki huta, Indo… ba wasa nake ba. Duk abin da nake yi, daga zuciyata ne. Ki kasance tare da ni a hankali, in kula da ke.”
nan suka tsaya suna kallon juna na ɗan lokacin
Indo ta sosa baki, tana jin ɗan zafi a zuciyarta amma a lokaci guda tana jin daɗi. Ta ɗan ja hannu ta faɗi:
“Dr. Balarabe… kar ka yi min shiru haka kawai, zan yi fushi fa.”


Ya ɗan dariya, ya ɗan jawo kanta kusa da shi, sannan ya faɗi cikin murya mai laushi:
“Fushi ne kawai ke nan? Ai ni kuma ina son ganin murmushin ki. Ke sani, fushi da dariya duka suna kyautata min rana.”


Indo ta girgiza kai, amma ta yi dariya mai laushi. Ta ɗan ja kansa nesa kaɗan, sai ta ƙara dariya cikin barkwanci mai ɗan tsokana:
“Toh… amma idan ka ci gaba da kallon idona haka, zan manta da fushi na gaba ɗaya.”


Ya ɗan sosa hannunta, ya ɗan ɗaga goshi ya murmusa:
“Ahh… wannan ne sakamakon ganin irin wannan kyawawan idanu. Ki sani, duk lokacin da kika dube ni haka, zuciyata na buga da sauri fiye da kowane lokaci.”


Indo ta ɗan ja hannu, tana mai ɓoye murmushinta:
“Eh, eh… amma wannan bai kamata ka fada ba, Dr. Balarabe. Zan iya jin kunya.”


Ya ɗan yi dariya mai taushi, ya ɗan jawo kanta kusa da ita:
“Kunya? Eh, zan kula da wannan. Amma ina son ki fahimci cewa duk abin da nake yi, soyayya ce kawai—ba wasa ba. Kuma ki sani, zan kiyaye ki har abada.”


Indo ta ɗan ɗan ja kafadarta, sai ta ce cikin ƙananan murmushi mai barkwanci:
“Har abada, huh? To ai wannan magana ta baka nauyi fa, Dr. Balarabe.”


Ya ɗan yi dariya , yana kallonta da ido cike da shauƙi:
“Toh, bari in tabbatar da cewa wannan “har abada” ɗin zai fara daga yau. Amma ki sani, zan ɗauki mataki mai kyau… ki shirya ganin yadda nake kulawa da ke sosai.”


Indo ta yi dariya, ta murmusa:
“Da kyau Dr… amma kar ka manta, ni ma zan iya yin tausayin zuciyarka idan ka yi wasa.”
“Indo… ki sani, babu mace a duniya da tayi min wannan tasiri irin ki,” ya furta, cikin murya mai laushi da ɗan tsokana.


Indo ta ɗan ja kansa nesa, amma a cikin idanunta akwai Soyayya da mamaki. Ta ɗan yi dariya mai raɗaɗi, ta faɗi:
“Ai Dr… ka fi son yin nishaɗi da ni fiye da gaske ko kuwa?”


Ya yi dariya mai taushi, ya ɗan sosa kafadarta:
“Eh… amma wannan nishaɗin, yana da ɗan bambanci. Saboda babu mace da ta taɓa sa zuciyata ta bugi haka… kamar yadda ke kika yi.”


Indo ta yi shiru, zuciyarta na bugawa da sauri. Ta ɗan murɗa hannunta cikin na sa, tana jin shauƙi da jin daɗin wannan kulawa da yake yi mata. Sai ta furta cikin ƙananan murmushi:
“Wallahi… babu yadda zan iya bayyana abin da nake ji yanzu. Amma na tabbata… BABO wata mace da tayi miji kamar ni.”


Ya ɗan sosa kanta, ya ɗan yi dariya mai laushi, sannan ya fara shafa hannunta da na’urar hankali, yana kallon idon ta sosai:
“Ki sani… wannan ba wasa bane, Indo. Ni ma nayi nufin wannan zuciyata zata kasance ga ke kadai. Kuma a yanzu, zan tabbatar ki ji wannan soyayyar sosai.”


Indo ta yi shiru, tana jin zafi da shauƙi a cikinta, amma a lokaci guda dariya ta ɗan taso a bakin ta. Ta juya kai, tana kallon taga, tana jin kamar duniya ta tsaya cak—amma zuciyarta ta cika da jin daɗi da tsoro mai kyau, zuciyarta na furta a hankali cewa: “Ina son shi sosai…”


Dr. Balarabe kuwa, yana kallonta da natsuwa, ya ɗan ja kanta kusa da shi, ya sake kissing fuskar ta a hankali, yayin da hannuwansa suka zagaye jikinta cikin natsuwa da kulawa. Indo ta yi shiru, ta juyo hannunta a kansa, tana jin irin soyayyar da babu wata mace a duniya da zata iya yi wa miji. yana ji yadda jikinta ke amsawa.


Indo ta ɗan murɗa jiki, tana jin ƙamshin sa da dumi na jikinsa, sannan a hankali ta fara rungume shi, hannunta ta zagaye kansa. Dr. Balarabe ya ɗan shafa hannunsa a bayanta, ya matsa jikinsa da laushi a nata—har sai da ta fara jin relief na gaske, kamar duk damuwar da take ji ta watse, zuciyarta ta cika da jin daɗi da shauƙi.


“Ah… Dr. Balarabe…” Indo ta furta cikin ƙananan sauti, murmushi mai laushi a fuskarta.
“Shhh… shiru kawai, ji yadda kike jin daɗi,” ya ce, yana daɗa ƙara kusantar jikinsa da nata, amma har yanzu cikin natsuwa da kulawa.


Sun tsaya haka na ɗan lokaci, suna jin sannu-sannu yanayin intimacy mai ɗumi da shauƙi, har sai da yajji cikakken relief a duk jikin sa. Hannuwanaa da na sa sun haɗu, fuskar su kusa da juna, suna jin soyayya mai ɗumi da kulawa—kamar duniya ta tsaya musu, kuma wannan lokaci nasu ne kawai.













SISTER RABI'AHT TACE NIGHT UPDATE DON YIN DINNER





TO KE SHAƘATA DA WANNAN















5️⃣9️⃣
https ://chat.whatsapp.com/LDm6JQR1M3L5dOPu5dB0TM?mode=wwt






💔❤️‍🔥DR SADEEQ❤️‍🔥💔
BOOK TWO



BY


NARNAH KANWAR SOJA
My 15Novel love, comedy drama








TITTLE:
"Love is a flame that burns bright, even in the darkest night." ✨










💪 *JAJIRTATTU WRITER'S ASSOCIATION*💪 ✍️
*(J.W.A)*





🦚🦋THE NOBLE WRITER'S TEAM🦋🦚


(🦚✊DEDICATION IS OUR STRON ✊🦚) Typing...📲




THANK YOU FOR UR CARE UMMU KULSUM I ARE ALWAYS IN MY MINE







MORNING UPDATE FOR UR BREAKFAST


HAVE A GOOD DAY ALL WITH OUR AMAZING COMEDY LOVE DRAMA



KUNA SAMUN UPDATE SAU BIYU A RANA ,,AMMAN BANA GANIN SHARHIN KU FA ME YAFARU NE 🫰



Sai Kirar Sallah ta fara, Dr. Balarabe ya ɗaga kansa, ya furta “Time to pray,” sannan ya tashi cikin natsuwa. Ya je wanka, yana mai jin daɗin shauƙin da ya riga ya ji tare da Indo, amma ya tsayar da kansa, domin wannan lokaci na ibada ne. Indo kuwa, tana kallon sa daga gadonta, zuciyarta cike da dadi da shauƙi, tana jin kamar bai kamata ya tsaya ba—amma lokain sallah da ya kamata duk abinda bawa yake ya tsayar ya kama hanyar zuwa sallah ne


Bayan ya gama wanka, ya yi Sallah cikin tsarkin zuciya, sannan ya dawo inda Indo take. Ta lura da kyan jikinsa da natsuwa, sai ta yi murmushi a hankali, tana jin ɗan ............ ta sake dawowa mata ( ummmmmm)


“Indo, yanzu ki shirya—wankan ki na tsarki, sannan ke mayar da uniform,” ya furta cikin murya mai natsuwa, amma a cikin idonsa akwai ɗan tausayin soyayya.
Indo ta ɗan kalle shi, tana jin raɗaɗin zuciyarta saboda abubuwan da suka gabata, amma ta yi ajiyar zuciya. Ta wuce ta wanke jikinta, ta saka uniform nata da kyau.


Lokacin ya yi da Dr. Balarabe ya ɗauke ta a mota zuwa gidan su ya shiga motar, yana kallonta a hankali, idanuwansa cike da kewar ta mai ɗumi amma a hankali, yana jin kamar duniya tayi musu shiru. Indo kuwa, tana zaune a gefensa, tana jin zuciyarta na bugawa da sauri, amma a lokaci guda, akwai ɗan natsuwa da farin ciki a ranta.


Motar ta tashi, suna cikin hanya, sabon dare da sabon yini suna jiran su, amma a zuciyarsu akwai ɗan jin daɗin soyayya da shauƙi mai laushi—kamar wadda kawai su biyu ne a duniya.



Ya tsaya a kofar gidan, yana kallon Indo tana shirye ta tafi " Idan Mommy ta tambaye ke, ke, ina muka tafi?”, me zaki ce ? Ta ɗan yi dariya, tana murmushi mai ɗan wasa a idonta:
“Kar ka damu, duk ƙauyenmu nicce shugaban masu karya bazasu kamamu ba.”


Ya samata wayar daga cikin bag ɗinta, ya aje a hannu, yana kallonta da kulawa. Indo ta ɗan yi murmushi mai laushi, ta furta cikin raye:
“Okay… good night.” , yana kallonta cikin idanu masu ɗaukar hankali, yana jin ƙauna da sha’awa a zuciyarsa, amma ya ɗan sosa kansa da hankali.
“Ba kin koshi ba da abincin da na baki ?” ya tambaya, idanunsa na ɗan haskakawa.
“Eh…,” ta amsa, sai ta kasa buɗe kofar, zuciyarta cike da kewa da jin kunya, amma a lokaci guda tana jin dadi da shauƙi.


A cikin wannan yanayi na ɗan lokaci da take buƙatar kasancewa kusa da shi, Indo ta matsa, ta jawo ta kusa da shi. Ta yi kiss a goshinsa, a hankali da tausayi, tana jin zuciyarta na bugawa da sauri.


Ya yi murmushi, yana jin wannan karimci da natsuwa daga gare ta. Sai ya ja ta, ya haɗa bakinsu na ɗan seconds kawai sanan ya saki ta. Indo ta juyo, ta fita, tana jin kunya da kuma emotions da ke cike da zuciyarta.


A lokacin, Dr. Balarabe ya tsaya, yana kallonta da murmushi mai ɗan barkwanci da sha’awar zuciya, yana jin kamar duniyar su biyu kawai ke nan.




Bayan ya wuce part nasa, Dr. Balarabe ya kwanta a gadon sa, zuciyarsa cike da tunani, yana jiran kirar Indo wani lokaci kuma tunanin Mommy na nan yana motsa shi. Ya rufe idonsa, amma zuciyarsa ba ta huta ba; duk da gajiya, yana jin kamar dare ɗin nan zai kasance cike da abubuwan da ba a zata ba.


A bangaren Indo kuwa, tana shiga gidan Mommy, zuciyarta na ta bugawa da sauri. Atika da Mommy suka tsare ta, suna so su gano yadda zata yi magana akan tafiyar da Dr. Sadiq daga makaranta. Indo ta tsaya, kamar wadda zata yi ƙoƙarin zagolo su da kalamai kala-kala—da ban dariya, da ban haushi, har ma da ɗan murmushi mai taushi.


Ta fara fadi labaran karya, tana motsa murya da ɗan wasa a fuska, tana ƙoƙarin nuna kamar ta fahimci komai. Amma Mommy da Atika sun ɗan yi mamaki da tsoro a lokaci guda" Wata akuya ce muna dawowa Sai muga bugeta da mota ta faɗi , to ashe tana da tsohon ciki nan Dr ya kwashe ta a mota sai ga wasu biyu sun tsaya a gaban mu suna ta ihu to ashe yaranta ne abun tausayi tagwaye ne , kawai suma suka shiga motar , mun fara tafiya sai ga bunsuru a gaban motar Waiyoo Allah,don Allah ya taimaka mana da bunsuru ma

26 / 48